Wiele osób, które zaczęły przyjmować Wegovy, Ozempic lub Mounjaro, zgłasza zaskakujący efekt uboczny: piją znacznie mniej alkoholu niż wcześniej. Dla niektórych ochota na kieliszek wina do kolacji niemal całkowicie znika. Inni zatrzymują się po jednym drinkuze zamiast dwóch lub trzech. Czy to przypadek — czy kryje się za tym nauka?

Jak GLP-1 wpływa na układ nagrody w mózgu

Receptory GLP-1 nie występują wyłącznie w jelitach i trzustce. Są też obecne w mózgu, szczególnie w obszarach odpowiadających za nagradzanie, głód i kontrolę impulsów — w tym w jądrze półleżącym (nucleus accumbens) i brzusznym obszarze nakrywki (ventral tegmental area). To dokładnie te same obwody mózgowe, które są aktywowane przez alkohol, nikotynę, cukier i inne potencjalnie uzależniające substancje.

Gdy semaglutyd (Wegovy, Ozempic) lub tirzepatyd (Mounjaro) wiąże się z tymi receptorami, tłumi uwalnianie dopaminy, które normalnie następuje w odpowiedzi na kuszące bodźce. W efekcie alkohol — i inne „nagrody" — po prostu staje się mniej atrakcyjny. Ten sam mechanizm prawdopodobnie wyjaśnia, dlaczego wiele osób przyjmujących leki GLP-1 zgłasza też zmniejszoną ochotę na słodycze, fast food i nikotynę.

Co mówią badania?

Badania są wciąż w toku, ale dotychczasowe wyniki są obiecujące:

Ważne jest, by pamiętać, że leki GLP-1 nie zostały jeszcze zatwierdzone do leczenia zaburzeń związanych z używaniem alkoholu. Wyniki badań są obiecujące, ale przed formalnym wdrożeniem tych terapii potrzebne są szersze badania.

Czy można bezpiecznie pić alkohol podczas stosowania leków GLP-1?

Dla większości osób umiarkowane spożycie alkoholu jest zgodne z leczeniem GLP-1 — ale istnieje kilka ważnych zastrzeżeń:

Ryzyko niskiego poziomu cukru we krwi

Semaglutyd i tirzepatyd same w sobie nie obniżają poziomu cukru we krwi na tyle, aby wywołać hipoglikemię (niski poziom cukru). Jeśli jednak przyjmujesz jednocześnie insulinę lub sulfonylomoczniki (inny rodzaj leków przeciwcukrzycowych), alkohol może zwiększać ryzyko niebezpiecznie niskiego poziomu cukru we krwi. Alkohol hamuje produkcję glukozy przez wątrobę, a połączenie obu substancji może w rzadkich przypadkach prowadzić do hipoglikemii — nawet wiele godzin po spożyciu alkoholu.

Alkohol może nasilać nudności

Nudności to jeden z najczęstszych efektów ubocznych leków GLP-1, szczególnie w fazie wdrożeniowej. Alkohol może znacząco nasilać te nudności. Wiele osób odkrywa, że reaguje na alkohol znacznie silniej niż wcześniej — nawet jeden drink może powodować dyskomfort.

Kalorie a utrata wagi

Alkohol jest kaloryczny (około 7 kcal na gram) i nie dostarcza żadnych wartości odżywczych. Wysokie spożycie alkoholu może spowalniać postępy w odchudzaniu poprzez dodawanie pustych kalorii i zaburzanie apetytu oraz wyborów żywieniowych.

Zdrowie wątroby

Ciężka otyłość jest często powiązana z niealkoholową stłuszczeniową chorobą wątroby. Alkohol dodatkowo obciąża wątrobę. Porozmawiaj z lekarzem, jeśli masz istniejące problemy z wątrobą i rozważasz spożywanie alkoholu podczas leczenia.

Praktyczne wskazówki

Oto kilka wskazówek, jeśli chcesz pić alkohol podczas leczenia GLP-1:

Co z osobami, które mają problem z alkoholem?

Dla wielu osób zmagających się z nadmiernym spożyciem alkoholu potencjalne działanie leków GLP-1 jest ekscytującym odkryciem. Trwają obecnie badania mające ustalić, czy semaglutyd mógłby zostać zatwierdzony jako lek na zaburzenia związane z używaniem alkoholu. Jeśli masz obawy dotyczące swojego picia, porozmawiaj z lekarzem — Twoje leczenie GLP-1 może już pomagać, a dostępne jest również dodatkowe wsparcie.

Podsumowanie

Wiele osób przyjmujących leki GLP-1 spontanicznie zauważa zmniejszone łaknienie alkoholu — i badania sugerują, że to nie przypadek. Semaglutyd i tirzepatyd wpływają na układ nagrody w mózgu w sposób, który tłumi chęć picia. Dla większości osób umiarkowane spożycie alkoholu jest dopuszczalne podczas leczenia, jednak należy mieć świadomość zwiększonej wrażliwości, ryzyka nudności, a — w połączeniu z insuliną — ryzyka niskiego poziomu cukru we krwi. Zawsze rozmawiaj z lekarzem o swoim spożyciu alkoholu.

Źródła